31 พฤษภาคม 2026 — บันทึกประจำวัน

วันที่สัญลักษณ์สวัสติกะหายไป
ยุคของเฟรด ฮาร์วีย์ ทศวรรษ 1930 — เครื่องเงินของชาวนาวาโฮ

เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940 ณ เมืองทูซอน รัฐแอริโซนา ตัวแทนจากชนเผ่าโฮปิ นาวาโฮ อะปาเช และโทโฮโน โอ'ดัม ได้ลงนามในกระดาษแผ่นเดียว ซึ่งเป็นคำมั่นสัญญาว่าจะไม่ใช้สัญลักษณ์สวัสติกะในงานฝีมือของพวกเขาอีกต่อไป

จนกระทั่งเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา สัญลักษณ์สวัสติกะมักถูกสลักลงบนเครื่องเงินของชาวนาวาโฮ สัญลักษณ์สวัสติกะซึ่งเป็นตัวแทนของทิศทั้งสี่ เครื่องรางนำโชค และตำนานเกี่ยวกับท่อนไม้หมุนวน จึงเป็นสัญลักษณ์แห่งโชคดีสำหรับพวกเขามานานหลายพันปีแล้ว

สินค้าสองชิ้นที่ส่งมาในครั้งนี้ ผลิตขึ้น "ก่อน" ที่จะมีการประกาศใช้มาตรการห้ามดังกล่าว

ทศวรรษ 1920 และ 1930 เครือข่ายโรงแรม ร้านอาหาร และร้านขายของที่ระลึกที่พัฒนาโดยนักธุรกิจ เฟรด ฮาร์วีย์ ตามแนวทางรถไฟซานตาเฟ ทำหน้าที่เป็นประตูสู่การท่องเที่ยวในภาคตะวันตกของอเมริกา นักเดินทางจากทางตะวันออกจะซื้อเครื่องเงินของชาวนาวาโฮเป็นของที่ระลึกระหว่างทางไปแกรนด์แคนยอน นั่นคือยุคของเฟรด ฮาร์วีย์

สัญลักษณ์สวัสติกะ นกสายฟ้า และลูกศร ล้วนเป็นลวดลายที่ปรากฏซ้ำๆ ในงานเครื่องเงินของชาวนาวาโฮ ตั้งแต่สินค้าที่ผลิตจำนวนมากสำหรับนักท่องเที่ยว ไปจนถึงชิ้นงานพิเศษที่ประดิษฐ์ขึ้นอย่างพิถีพิถันโดยช่างฝีมือ แต่ละลวดลายมีความหมายสำคัญสำหรับชาวนาวาโฮในยุคนั้น และถูกส่งต่อผ่านมือนักเดินทางในฐานะเครื่องรางนำโชค

อย่างไรก็ตาม ประวัติศาสตร์ของสัญลักษณ์นี้เริ่มเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิงนับตั้งแต่ฮิตเลอร์นำสัญลักษณ์สวัสติกะมาใช้เป็นสัญลักษณ์ของนาซีในปี 1933

— I. ลายปักรูปนกธันเดอร์เบิร์ดและสัญลักษณ์สวัสติกะ

กำไลข้อมือเงินโบราณสไตล์นาวาโจ ประดับด้วยสัญลักษณ์สวัสติกะและนกธันเดอร์เบิร์ด — ยุค 1920-1930

นกธันเดอร์เบิร์ดอยู่ตรงกลาง ขนาบข้างด้วยสัญลักษณ์สวัสติกะทั้งสองข้าง ลวดลายทั้งสามนี้สร้างขึ้นแยกกันแล้วนำมาติดลงบนแถบคาดศีรษะเป็นงานappliqué นอกจากนี้ แถบคาดศีรษะทั้งหมดถูกปกคลุมด้วยงานปั๊มลวดลาย ความหนาแน่นของลวดลายเป็นหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่าช่างฝีมือในสมัยนั้นใช้เวลาหลายชั่วโมงในการปั๊มรายละเอียดแต่ละอย่าง

สำหรับชาวนาวาโฮ นกธันเดอร์เบิร์ดเป็นสิ่งเหนือธรรมชาติที่ควบคุมพายุ ฟ้าผ่า และฝน ส่วนสวัสติกะเป็นสัญลักษณ์ในตำนานของทิศทั้งสี่และท่อนไม้ที่หมุนวน และเป็นสัญลักษณ์แห่งโชคลาภ กำไลข้อมือชิ้นนี้ซึ่งรวมสองสัญลักษณ์นี้เข้าด้วยกัน เป็นชิ้นงานที่สะท้อนถึงโลกทัศน์ทางจิตวิญญาณของชาวนาวาโฮในยุคนั้น ซึ่งสวมใส่บนข้อมือ

— II. งานปั๊มลายนูนรูปเปลือกหอยและสัญลักษณ์สวัสติกะ

กำไลข้อมือเงินโบราณสไตล์นาวาโจ ประทับตราสัญลักษณ์สวัสติกะและประดับด้วยหัวเข็มขัดรูปเปลือกหอย — ยุค 1920-1930

หัวเข็มขัดรูปกรวยที่เรียงกันอย่างเป็นระเบียบนั้น สร้างขึ้นโดยใช้เทคนิคการตอกนูน (repoussé) ซึ่งเป็นวิธีการแกะสลักแบบย้อนกลับ โดยการตอกเงินจากด้านหลังเพื่อสร้างพื้นผิวที่นูนขึ้น ตราประทับรูปสวัสติกะและลูกศรที่สลักอยู่ระหว่างหัวเข็มขัดนั้นมีความประณีตและแม่นยำ ทำให้กำไลทั้งหมดดูมีจังหวะที่ลงตัว

เส้นรอบวงด้านในค่อนข้างใหญ่ เหมาะสำหรับทั้งผู้หญิงที่มีข้อมือเรียวและผู้ชาย ช่องเปิดที่กว้างช่วยให้ปรับขนาดได้เล็กน้อย ขนาดของหัวเข็มขัดโดดเด่นสะดุดตาตั้งแต่ครั้งแรกที่สวมใส่ แต่ที่น่าประหลาดใจคือมันไม่รู้สึกหนักเลย—ความบางของเงินและเทคนิคการตอกขึ้นรูปดึงดูดสายตาได้ก่อนที่คุณจะสังเกตเห็นน้ำหนักเสียอีก

— III. เกี่ยวกับยุคของเฟร็ด ฮาร์วีย์

ในปี ค.ศ. 1887 ทางรถไฟซานตาเฟเชื่อมต่อชิคาโกและลอสแอนเจลิส เฟรด ฮาร์วีย์ได้ก่อตั้งโรงแรม ร้านอาหาร และร้านขายของที่ระลึกตามแนวเส้นทางรถไฟ เขาจัดทัวร์ที่เรียกว่า "ทัวร์อินเดียนแดง" พาผู้เดินทางไปยังหมู่บ้านนาวาโฮและแกรนด์แคนยอน และขายเครื่องประดับเงินให้พวกเขาในระหว่างทางกลับ

ช่างฝีมือชาวนาวาโฮตอบสนองความต้องการนั้นได้ พวกเขาแกะสลักสัญลักษณ์สวัสติกะและลูกศรนกธันเดอร์เบิร์ดลงบนชิ้นงานเงิน โดยนำสัญลักษณ์เหล่านี้ซึ่งถือเป็น "สัญลักษณ์อันเป็นเอกลักษณ์ของชนพื้นเมืองอเมริกัน" มาตีขึ้นรูปเป็นรูปทรงที่นักท่องเที่ยวชื่นชอบ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามีแรงจูงใจทางการค้าอยู่เบื้องหลัง แต่ในขณะเดียวกัน สำหรับช่างฝีมือชาวนาวาโฮแล้ว สวัสติกะก็เป็นเครื่องรางนำโชคอย่างแท้จริง พวกเขาแกะสลักมันด้วยความศรัทธา

ในปี 1938 บริษัท Fred Harvey ได้ขอให้ยกเลิกการใช้สัญลักษณ์สวัสติกะ การปรากฏครั้งสุดท้ายของสัญลักษณ์นี้คือในปีเดียวกันนั้นเอง และต่อมาก็มีการลงนามในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 1940

ตั้งแต่นั้นมา เครื่องหมายสวัสติกะก็หายไปจากเครื่องเงินของชาวนาวาโฮ ดังนั้น เครื่องเงินของชาวนาวาโฮที่สลักเครื่องหมายสวัสติกะจึงเป็นหลักฐานว่าผลิตขึ้นก่อนปี 1940

เมื่อคุณหยิบมันขึ้นมา คุณจะสัมผัสได้ถึงความประณีตของฝีมือการสร้างสรรค์ก่อนที่จะรู้สึกถึงน้ำหนักของเงินเสียอีก ความจริงที่ว่าช่างฝีมือชาวนาวาโฮในช่วงทศวรรษ 1930 ได้ประดิษฐ์แต่ละชิ้นงานอย่างพิถีพิถันเพื่อให้ได้รายละเอียดในระดับนี้ ทำให้เกิดความประทับใจอย่างลึกซึ้งบนข้อมือของคุณ ราวกับมีน้ำหนักมากกว่าน้ำหนักจริงของมัน

ชิ้นงานทั้งสองชิ้นนี้เป็นพยานแห่งประวัติศาสตร์อย่างแท้จริง เพราะมีสัญลักษณ์สวัสติกะอยู่ พวกมันแสดงถึงฝีมือของช่างเงินชาวนาวาโฮในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของอเมริกา ก่อนปี 1940 และเป็นช่วงเวลาก่อนที่สัญลักษณ์ต่างๆ จะถูกลิดรอนความหมาย ซึ่งทั้งหมดนี้ปรากฏให้เห็นในชิ้นงานเหล่านี้ในปัจจุบัน

คุณสามารถมาชมสินค้าได้ที่ร้านของเราในยูอิกาฮามะ เมืองคามาคุระ
คุณสามารถสั่งซื้อได้จากร้านค้าออนไลน์ของเราเช่นกัน

* เนื่องจากเป็นของเก่า อาจมีรอยด่าง รอยขีดข่วนเล็กน้อย คราบสกปรก และการบิดเบี้ยวบ้างตามกาลเวลา โปรดเข้าใจว่านี่เป็นลักษณะเฉพาะของของเก่า
* สัญลักษณ์สวัสติกะถูกใช้เป็นสัญลักษณ์แห่งโชคลาภและความปรองดองในหลายวัฒนธรรมมาอย่างยาวนาน รวมถึงวัฒนธรรมนาวาโฮ บทความนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อถ่ายทอดบริบททางประวัติศาสตร์ของสัญลักษณ์นี้อย่างถูกต้อง