ประวัติเครื่องประดับอินเดีย
query_builder
2020/10/28
บรรณาธิการ
เครื่องประดับอินเดีย (เครื่องประดับของชาวอเมริกันพื้นเมือง) ที่อุดมไปด้วยภูมิปัญญาและความรู้โบราณดึงดูดผู้คนมากมายจากทั่วทุกมุมโลก
ที่นี่ฉันเขียนเกี่ยวกับจุดเริ่มต้นของเครื่องประดับอินเดียและทำไมมันถึงได้รับความนิยมอย่างมาก หากคุณสนใจในประวัติศาสตร์ของเครื่องประดับอินเดียโปรดดู
จุดเริ่มต้นของเครื่องประดับอินเดีย
ประวัติความเป็นมาของเครื่องประดับอินเดียย้อนกลับไปอย่างน้อย 10,000 ปีก่อนคริสตกาล ชนพื้นเมืองกลุ่มแรกที่อาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกาใช้วัสดุเช่นเปลือกหอยหินกระดูกปีกและเขากวางเพื่อสร้างเครื่องประดับ
เป็นที่รู้จักกันในนามเครื่องประดับอินเดียที่เก่าแก่ที่สุดคือต่างหูอายุประมาณ 12,000 ปีประดับด้วยกระดูกสี่ชิ้น (อลาสก้า)
8,000 ปีก่อนคริสตกาลชนพื้นเมืองทางตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกาได้เจาะหินหลากสีและเปลือกหอยเป็นลูกปัดเพื่อสร้างจี้
ลูกปัดที่ทำจากกระดูกกิ่งไม้และเปลือกหอยตั้งแต่ 7,000 ปีก่อนคริสตกาลจากภายในถ้ำในอลาบามาลูกปัดที่ทำจากเปลือกหอยจากเนวาดา 6,000 เม็ดอัญมณีทองแดงจาก 3000 ปีก่อนคริสตกาลเป็นอัญมณีที่เหนือกว่าจากทะเลสาบลูกปัดที่ทำจากหินเมื่อ 1,500 ปีก่อนคริสตกาลพบในแต่ละ จังหวัดหลุยเซียน่า
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเทคโนโลยีมีความซับซ้อนมากขึ้นเรื่อย ๆ และยังมีการใช้วัสดุเช่นฟันสัตว์และกรงเล็บสีเขียวขุ่นทองแดงเงินและไข่มุก
ที่นี่ฉันเขียนเกี่ยวกับจุดเริ่มต้นของเครื่องประดับอินเดียและทำไมมันถึงได้รับความนิยมอย่างมาก หากคุณสนใจในประวัติศาสตร์ของเครื่องประดับอินเดียโปรดดู
จุดเริ่มต้นของเครื่องประดับอินเดีย
ประวัติความเป็นมาของเครื่องประดับอินเดียย้อนกลับไปอย่างน้อย 10,000 ปีก่อนคริสตกาล ชนพื้นเมืองกลุ่มแรกที่อาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกาใช้วัสดุเช่นเปลือกหอยหินกระดูกปีกและเขากวางเพื่อสร้างเครื่องประดับ
เป็นที่รู้จักกันในนามเครื่องประดับอินเดียที่เก่าแก่ที่สุดคือต่างหูอายุประมาณ 12,000 ปีประดับด้วยกระดูกสี่ชิ้น (อลาสก้า)
8,000 ปีก่อนคริสตกาลชนพื้นเมืองทางตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกาได้เจาะหินหลากสีและเปลือกหอยเป็นลูกปัดเพื่อสร้างจี้
ลูกปัดที่ทำจากกระดูกกิ่งไม้และเปลือกหอยตั้งแต่ 7,000 ปีก่อนคริสตกาลจากภายในถ้ำในอลาบามาลูกปัดที่ทำจากเปลือกหอยจากเนวาดา 6,000 เม็ดอัญมณีทองแดงจาก 3000 ปีก่อนคริสตกาลเป็นอัญมณีที่เหนือกว่าจากทะเลสาบลูกปัดที่ทำจากหินเมื่อ 1,500 ปีก่อนคริสตกาลพบในแต่ละ จังหวัดหลุยเซียน่า
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเทคโนโลยีมีความซับซ้อนมากขึ้นเรื่อย ๆ และยังมีการใช้วัสดุเช่นฟันสัตว์และกรงเล็บสีเขียวขุ่นทองแดงเงินและไข่มุก
เครื่องประดับอินเดียสำหรับชนพื้นเมืองอเมริกันคืออะไร?
เครื่องประดับของอินเดียซึ่งกลายเป็นเครื่องมือในการถ่ายทอดประเพณีมีการกล่าวกันว่าใช้เครื่องประดับนี้เพื่อแสดงออกถึงชนชั้นและความเป็นตัวของตัวเอง
ความมั่งคั่งของชนพื้นเมืองอเมริกัน ได้แก่ ปศุสัตว์อัญมณีขนสัตว์ ฯลฯ และไม่ได้มีแนวคิดเรื่องเงินเหมือนในปัจจุบัน ความมั่งคั่งยังต้องพกพา
นอกจากนี้ยังมีบทบาทสำคัญในการค้าขายระหว่างชนเผ่า ดังนั้นสำหรับชนพื้นเมืองอเมริกันเครื่องประดับจึงเป็นทั้งเครื่องประดับและมูลค่าทางเศรษฐกิจ
เครื่องประดับของอินเดียซึ่งกลายเป็นเครื่องมือในการถ่ายทอดประเพณีมีการกล่าวกันว่าใช้เครื่องประดับนี้เพื่อแสดงออกถึงชนชั้นและความเป็นตัวของตัวเอง
ความมั่งคั่งของชนพื้นเมืองอเมริกัน ได้แก่ ปศุสัตว์อัญมณีขนสัตว์ ฯลฯ และไม่ได้มีแนวคิดเรื่องเงินเหมือนในปัจจุบัน ความมั่งคั่งยังต้องพกพา
นอกจากนี้ยังมีบทบาทสำคัญในการค้าขายระหว่างชนเผ่า ดังนั้นสำหรับชนพื้นเมืองอเมริกันเครื่องประดับจึงเป็นทั้งเครื่องประดับและมูลค่าทางเศรษฐกิจ
ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี
ชาวยุโรปที่เดินทางมาถึงทวีปอเมริกาเหนือในช่วงทศวรรษ 1500 ได้แนะนำลูกปัดและเริ่มนำลูกปัดเหล่านี้มาใช้ในการออกแบบของพวกเขา ลูกปัดเชื่อมต่อกันโดยใช้เส้นใยอาหารและเอ็นสัตว์
ในช่วงทศวรรษที่ 1600 ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกาเริ่มถูกรุกรานและปกครองโดยสเปน จากนั้นท่ามกลางภัยพิบัติพวกเขาจะได้รับและใช้เครื่องมือโลหะ
ในช่วงทศวรรษที่ 1850 นาวาโฮ Atsidi Sani (หมายถึง Old Smith) ได้เรียนรู้เครื่องเงินจากชาวเม็กซิกันและได้นำเงินมาใช้ในการออกแบบเครื่องประดับเป็นครั้งแรก
ในปีพ. ศ. 2407 รัฐบาลสหรัฐควบคุมอาวุธในดินแดนที่นาวาโฮอาศัยอยู่และนาวาโฮสถูกบังคับให้ย้ายที่ตั้ง (เดินไกล) และถูกรัฐบาลสหรัฐฯจำคุกเป็นเวลาสี่ปี ว่ากันว่าที่ที่พักเขาเริ่มเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับงานเครื่องเงินให้กับเพื่อน ๆ ของเขาและสร้างเครื่องประดับ
แม้ว่าจะได้รับการปล่อยตัวจากรัฐบาลสหรัฐฯในปี 2411 เราจะยังคงพัฒนาทักษะการทำเงินของเราต่อไปเมื่อการติดต่อกับคนผิวขาวและชาวเม็กซิกันเพิ่มขึ้นเมื่อเราปลูกฝังทางตะวันตก
Zuni ซึ่งยกย่องเทคนิคการทำเงินของนาวาโฮได้รับเทคนิคนี้เพื่อแลกกับปศุสัตว์ และในปีพ. ศ. 2433 Zuni ได้ส่งต่อเทคนิคดังกล่าวให้กับ Hopi ด้วยวิธีนี้เทคนิคนี้ได้รับการถ่ายทอดระหว่างชนเผ่าและนำไปใช้โดยชนเผ่าต่างๆ
งานเครื่องเงินสมัยก่อนเป็นการออกแบบแบบเรียบง่ายที่ได้รับจากพ่อค้าชาวยุโรป - อเมริกาโดยการหลอมชุบแข็งบนโต๊ะอาหารและแท่งโลหะและแกะสลักบนเงินธรรมดาเพื่อให้ได้ดีไซน์ แต่ต่อมาช่างฝีมือเครื่องหนังชาวเม็กซิกันใช้หมัดและแสตมป์เดือย ของทางรถไฟและเศษเหล็กเพื่อปรับปรุงการออกแบบ
กล่าวกันว่าเครื่องประดับเทอร์ควอยซ์มีการใช้งานทั่วไปตั้งแต่ประมาณปี พ.ศ. 2423 เป็นต้นมาและมีการใช้ปะการังทั่วไปตั้งแต่ประมาณปี พ.ศ.
ชาวยุโรปที่เดินทางมาถึงทวีปอเมริกาเหนือในช่วงทศวรรษ 1500 ได้แนะนำลูกปัดและเริ่มนำลูกปัดเหล่านี้มาใช้ในการออกแบบของพวกเขา ลูกปัดเชื่อมต่อกันโดยใช้เส้นใยอาหารและเอ็นสัตว์
ในช่วงทศวรรษที่ 1600 ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกาเริ่มถูกรุกรานและปกครองโดยสเปน จากนั้นท่ามกลางภัยพิบัติพวกเขาจะได้รับและใช้เครื่องมือโลหะ
ในช่วงทศวรรษที่ 1850 นาวาโฮ Atsidi Sani (หมายถึง Old Smith) ได้เรียนรู้เครื่องเงินจากชาวเม็กซิกันและได้นำเงินมาใช้ในการออกแบบเครื่องประดับเป็นครั้งแรก
ในปีพ. ศ. 2407 รัฐบาลสหรัฐควบคุมอาวุธในดินแดนที่นาวาโฮอาศัยอยู่และนาวาโฮสถูกบังคับให้ย้ายที่ตั้ง (เดินไกล) และถูกรัฐบาลสหรัฐฯจำคุกเป็นเวลาสี่ปี ว่ากันว่าที่ที่พักเขาเริ่มเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับงานเครื่องเงินให้กับเพื่อน ๆ ของเขาและสร้างเครื่องประดับ
แม้ว่าจะได้รับการปล่อยตัวจากรัฐบาลสหรัฐฯในปี 2411 เราจะยังคงพัฒนาทักษะการทำเงินของเราต่อไปเมื่อการติดต่อกับคนผิวขาวและชาวเม็กซิกันเพิ่มขึ้นเมื่อเราปลูกฝังทางตะวันตก
Zuni ซึ่งยกย่องเทคนิคการทำเงินของนาวาโฮได้รับเทคนิคนี้เพื่อแลกกับปศุสัตว์ และในปีพ. ศ. 2433 Zuni ได้ส่งต่อเทคนิคดังกล่าวให้กับ Hopi ด้วยวิธีนี้เทคนิคนี้ได้รับการถ่ายทอดระหว่างชนเผ่าและนำไปใช้โดยชนเผ่าต่างๆ
งานเครื่องเงินสมัยก่อนเป็นการออกแบบแบบเรียบง่ายที่ได้รับจากพ่อค้าชาวยุโรป - อเมริกาโดยการหลอมชุบแข็งบนโต๊ะอาหารและแท่งโลหะและแกะสลักบนเงินธรรมดาเพื่อให้ได้ดีไซน์ แต่ต่อมาช่างฝีมือเครื่องหนังชาวเม็กซิกันใช้หมัดและแสตมป์เดือย ของทางรถไฟและเศษเหล็กเพื่อปรับปรุงการออกแบบ
กล่าวกันว่าเครื่องประดับเทอร์ควอยซ์มีการใช้งานทั่วไปตั้งแต่ประมาณปี พ.ศ. 2423 เป็นต้นมาและมีการใช้ปะการังทั่วไปตั้งแต่ประมาณปี พ.ศ.
เครื่องประดับของอินเดียกลายเป็นที่นิยมได้อย่างไร
ตั้งแต่ราวทศวรรษ 1870 ชาวอเมริกันพื้นเมืองเริ่มนำเครื่องประดับผลิตภัณฑ์ขนสัตว์ปศุสัตว์ ฯลฯ ไปยังเสาซื้อขายของคนผิวขาว (ที่ซึ่งผู้คนค้าขายสินค้า) เพื่อเป็นอาหารและของใช้ในชีวิตประจำวัน
ที่นี่เช่นกันจากการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คนจากเผ่าพันธุ์อื่นการหล่อที่หลอมโลหะและหล่อเป็นแม่พิมพ์และการสร้างเครื่องมือสำหรับการตกแต่งได้วางรากฐานสำหรับเครื่องประดับอินเดียสมัยใหม่
นอกจากนี้ยังมีงานไม่มากในการตั้งถิ่นฐานของชาวอเมริกันพื้นเมืองและชาวอเมริกันพื้นเมืองจำนวนมากส่งเครื่องประดับและงานฝีมือของพวกเขาไปยังโรงรับจำนำเมื่อพวกเขาต้องการรายได้เงินสด
ในเวลานั้นเครื่องเพชรพลอยของอินเดียยังไม่ได้เป็นอุตสาหกรรมดังนั้นจึงถูกสร้างขึ้นสำหรับเจ้าของและครอบครัวของพวกเขาและเพื่อการค้าระหว่างเพื่อนและชนเผ่า
การทำธุรกรรมมีเงื่อนไขว่าเจ้าของสามารถรวบรวมสินค้าตามจำนวนที่ซื้อได้ + 10% หากเจ้าของไม่เก็บหลังจากนั้นอย่างน้อย 6 เดือนผู้ค้าก็สามารถขายสินค้าได้ ดูเหมือนว่าเจ้าของจะเก็บเพชรพลอยได้ 70-85% แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างไม่ได้รวบรวม 15-30% และพวกเขาถูกเรียกว่าเพชรพลอยเก่าและถูกแจกจ่ายจากมือของผู้ค้ามันเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้มัน เป็นที่นิยม
และเหตุผลที่ใหญ่ที่สุดสำหรับความนิยมก็คือยุคตื่นทองในช่วงทศวรรษ 1900 ได้ฟื้นฟูเครือข่ายการขนส่งโดยรถไฟซึ่งทำให้คนผิวขาวจำนวนมากใช้รถไฟและอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวในทางตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกาเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วขึ้นอยู่กับ
ชาวอเมริกันพื้นเมืองเริ่มขายเครื่องประดับที่ทำจากเงินและเทอร์ควอยซ์ให้กับนักท่องเที่ยว
แต่เดิมเครื่องประดับของอินเดียจำนวนมากมีน้ำหนักมาก แต่ก็มีน้ำหนักเบาและใกล้เคียงกับสิ่งที่นักท่องเที่ยวชอบมากขึ้นซึ่งดึงดูดความสนใจของนักท่องเที่ยวในวัฒนธรรมที่แตกต่างกันและเป็นที่นิยม กำเนิดเครื่องประดับท่องเที่ยว ตัวอย่างทั่วไป ได้แก่ เครื่องประดับ Fred Harvey และเครื่องประดับสไตล์ Fred Harvey
ตั้งแต่ราวทศวรรษ 1870 ชาวอเมริกันพื้นเมืองเริ่มนำเครื่องประดับผลิตภัณฑ์ขนสัตว์ปศุสัตว์ ฯลฯ ไปยังเสาซื้อขายของคนผิวขาว (ที่ซึ่งผู้คนค้าขายสินค้า) เพื่อเป็นอาหารและของใช้ในชีวิตประจำวัน
ที่นี่เช่นกันจากการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คนจากเผ่าพันธุ์อื่นการหล่อที่หลอมโลหะและหล่อเป็นแม่พิมพ์และการสร้างเครื่องมือสำหรับการตกแต่งได้วางรากฐานสำหรับเครื่องประดับอินเดียสมัยใหม่
นอกจากนี้ยังมีงานไม่มากในการตั้งถิ่นฐานของชาวอเมริกันพื้นเมืองและชาวอเมริกันพื้นเมืองจำนวนมากส่งเครื่องประดับและงานฝีมือของพวกเขาไปยังโรงรับจำนำเมื่อพวกเขาต้องการรายได้เงินสด
ในเวลานั้นเครื่องเพชรพลอยของอินเดียยังไม่ได้เป็นอุตสาหกรรมดังนั้นจึงถูกสร้างขึ้นสำหรับเจ้าของและครอบครัวของพวกเขาและเพื่อการค้าระหว่างเพื่อนและชนเผ่า
การทำธุรกรรมมีเงื่อนไขว่าเจ้าของสามารถรวบรวมสินค้าตามจำนวนที่ซื้อได้ + 10% หากเจ้าของไม่เก็บหลังจากนั้นอย่างน้อย 6 เดือนผู้ค้าก็สามารถขายสินค้าได้ ดูเหมือนว่าเจ้าของจะเก็บเพชรพลอยได้ 70-85% แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างไม่ได้รวบรวม 15-30% และพวกเขาถูกเรียกว่าเพชรพลอยเก่าและถูกแจกจ่ายจากมือของผู้ค้ามันเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้มัน เป็นที่นิยม
และเหตุผลที่ใหญ่ที่สุดสำหรับความนิยมก็คือยุคตื่นทองในช่วงทศวรรษ 1900 ได้ฟื้นฟูเครือข่ายการขนส่งโดยรถไฟซึ่งทำให้คนผิวขาวจำนวนมากใช้รถไฟและอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวในทางตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกาเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วขึ้นอยู่กับ
ชาวอเมริกันพื้นเมืองเริ่มขายเครื่องประดับที่ทำจากเงินและเทอร์ควอยซ์ให้กับนักท่องเที่ยว
แต่เดิมเครื่องประดับของอินเดียจำนวนมากมีน้ำหนักมาก แต่ก็มีน้ำหนักเบาและใกล้เคียงกับสิ่งที่นักท่องเที่ยวชอบมากขึ้นซึ่งดึงดูดความสนใจของนักท่องเที่ยวในวัฒนธรรมที่แตกต่างกันและเป็นที่นิยม กำเนิดเครื่องประดับท่องเที่ยว ตัวอย่างทั่วไป ได้แก่ เครื่องประดับ Fred Harvey และเครื่องประดับสไตล์ Fred Harvey
Taos Pueblo มรดกโลกเยี่ยมชมระหว่างการเดินทาง อาคารอะโดบีอายุกว่า 1,000 ปีที่สร้างด้วยอิฐตากแดดยังคงถูกใช้เป็นที่อยู่อาศัย
Fred Harvey Style คืออะไร?
Fred Harvey (1835-1901) เป็นนักธุรกิจชาวอเมริกันและเป็นผู้ก่อตั้ง บริษัท Fred Harvey เกิดในลอนดอนประเทศอังกฤษเขาย้ายไปนิวยอร์กสหรัฐอเมริกาเมื่ออายุ 15 ปีและกลายเป็นพลเมืองสหรัฐฯในอีกไม่กี่ปีต่อมา
ฉันทำงานในร้านอาหารในนิวยอร์กซึ่งฉันได้รับประสบการณ์มากมาย หลังจากนั้นฉันย้ายจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งและทำงานให้กับร้านขายเครื่องประดับและ บริษัท รถไฟแห่งหนึ่ง
หลังจากนั้นเขาเริ่มต้นธุรกิจและเปิดร้านกาแฟและร้านอาหารริมทางรถไฟ แต่แต่ละร้านถูกปิดเนื่องจากสงครามกลางเมืองและการฝ่าฝืนกับพันธมิตรทางธุรกิจ
หลังจากพลิกผันหลายครั้งฉันได้พบกับประธานของการรถไฟซานตาเฟ
ในปีพ. ศ. 2421 ฮาร์วีย์ได้ลงนามในสัญญากับทางรถไฟซานตาเฟเพื่อเปิดร้านอาหารเล็ก ๆ ตามเส้นทางรถไฟและไม่กี่ปีต่อมารถอาหารก็เริ่มให้บริการบนทางรถไฟซานตาเฟ
ตอนนั้นรถเสบียงมีอาหารและบริการไม่ดี ส่งผลให้รูปแบบการสวมเครื่องแบบและการให้บริการที่มีคุณภาพของฮาร์วีย์กลายเป็นเรื่องแปลกใหม่และเป็นที่นิยมอย่างรวดเร็ว
ผู้หญิงที่ได้รับการฝึกฝนอย่างละเอียดและให้บริการคุณภาพสูง [Harvey Girls] ได้กลายมาเป็นภาพยนตร์และคุณจะเห็นได้ว่าพวกเธอได้รับความนิยมมากเพียงใดในเวลานั้น ฮาร์วีย์เป็นเจ้าของร้านอาหาร 84 แห่งในช่วงเวลาเร่งด่วน แต่เสียชีวิตในปี 2444 Fred Harvey Company ได้รับความไว้วางใจให้กับลูกชายของเขา
ในช่วงทศวรรษ 1900 โรงงานของเขายังกลายเป็นตลาดสำหรับเครื่องประดับอินเดียและงานฝีมือของชนพื้นเมืองอเมริกันเพื่อฟื้นฟูอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว
Fred Harvey Company ได้ขอให้ Silversmith เน้นย้ำเรื่องการลดน้ำหนักและการออกแบบเครื่องประดับเพื่อครองใจนักท่องเที่ยว สินค้าที่ได้รับความนิยมและถูกซื้อจากนักท่องเที่ยวจำนวนมาก นอกจากนี้ในช่วงเวลานี้ลวดลายต่างๆเช่น Thunderbirds และ Arrows ก็ถูกนำมาใช้บ่อยครั้งเพื่อให้สามารถจดจำได้ว่าเป็นเครื่องประดับของอินเดียในพริบตา
ด้วยวิธีนี้ บริษัท เฟรดฮาร์วีย์จึงกลายเป็นผู้นำในการจำหน่ายเครื่องประดับอินเดียที่เป็นที่นิยมซึ่งก่อนหน้านี้เป็นเครื่องประดับประจำเผ่า
ซานตาเฟมาเยี่ยมระหว่างการเดินทาง ยานพาหนะที่เชื่อมต่อกับส่วนท้ายเท่านั้น
Bell Trading Post คืออะไร?
ในปีพ. ศ. 2475 Jack Michelson และภรรยาของเขาได้ก่อตั้ง Belt Trading Post มันถูกตั้งชื่อว่า [BELL] ตามนามสกุลเดิมของ Jack Middleton ภรรยาของเขา แจ็คผลิตเครื่องประดับอินเดีย (เครื่องประดับสำหรับนักท่องเที่ยว) สำหรับนักเดินทางที่เดินทางผ่านเมืองแอลบูเคอร์คีรัฐนิวเม็กซิโกและขายตามร้านค้าต่างๆรวมถึงร้านของเฟรดฮาร์วีย์ ส่วนใหญ่เป็นเครื่องประดับของ Navajo แต่ดูเหมือนว่าชาวอเมริกันพื้นเมืองจากเผ่าอื่น ๆ เช่น Zuni ก็เข้าร่วมในการผลิตเช่นกัน
เป็นงานแฮนด์เมดและผลิตสินค้ามากมาย แต่ดูเหมือนว่าจะมีช่วงเวลาหนึ่งที่มีการเพิ่มเครื่องจักรเข้ามาด้วย
น่าเสียดายที่ได้มาในปี 1972 และไม่มีอยู่จริง แต่ก็ยังคงเป็นที่รู้จักกันดีและมีนักสะสมเครื่องประดับจำนวนมากจากการซื้อขายเข็มขัดและเป็นที่นิยมอย่างมากในสหรัฐอเมริกา
โรงละคร Kimo สร้างขึ้นในปีพ. ศ. 2470 ใน Albuquerque ซึ่งฉันไปเยี่ยมชมในระหว่างการเดินทาง มีการออกแบบที่ผสมผสานระหว่างสไตล์อาร์ตเดโคและปวยโบล
เสน่ห์ของเครื่องประดับอินเดียโบราณ
ด้วยวิธีนี้ชาวอเมริกันพื้นเมืองได้เรียนรู้วัฒนธรรมต่างประเทศจากประวัติศาสตร์และภัยพิบัติและรวมเข้ากับมุมมองและแนวคิดของตนเองเพื่อสร้างเครื่องประดับอินเดียที่เป็นเอกลักษณ์ตั้งแต่นานมาจนถึงปัจจุบัน
คราวนี้ฉันซื้อสินค้าหลายสิบชิ้นที่อเมริกาและนำไปญี่ปุ่นอย่างระมัดระวัง เครื่องประดับของอินเดียที่เปรียบเสมือนเครื่องรางของขลังและสามารถเป็นเครื่องมือสร้างแรงบันดาลใจให้กับคุณได้ โปรดลองดู
คุณสามารถลองเครื่องประดับอินเดียได้ที่คามาคุระเมืองหลวงเก่าของจังหวัดคานากาว่า
A'r139 คามาคุระได้เปิดให้บริการในคามาคุระในฐานะร้านค้าแบรนด์ของ Rocky Mountain Featherbed
เน้นไปที่เสื้อผ้า Rocky Mountain Featherbed เรายังมีเสื้อผ้าวินเทจและเครื่องประดับอินเดียสไตล์วินเทจ
หากคุณกำลังมองหาเครื่องประดับอินเดียสไตล์วินเทจใกล้ตัวคุณโปรดแวะมา
สำหรับผู้ที่อยู่ห่างไกลสามารถสั่งซื้อทางไปรษณีย์ได้ที่ร้านค้าออนไลน์ A'r139 Kamakura
